سون

صنعت پوشاک کشور در پیچ و خم مشکلات

هم اکنون بالغ بر 9660 واحد صنعتی در صنایع نساجی و پوشاک کشور فعال می باشند که این تعداد 11 درصد از کل بنگاه های فعال صنعتی کشور را تشکیل می دهند و میزان سرمایه گذاری ثابت صورت گرفته در این واحدها در حدود 66 هزار میلیارد ریال و در حدود 5 درصد از کل سرمایه گذاری صورت گرفته در صنعت کشور است و واحدهای مذکور بالغ بر حدود 297 هزار شغل ایجاد نموده و در حدود 13 درصد از اشتغال صنعتی کشور را به خود اختصاص داده اند.

اشتغال زایی صنعت پوشاک نسبت به سایر صنایع بالاتر است؛ با وجود اينکه 5 درصد از سرمایه گذاری انجام شده در صنایع کشور در صنعت نساجی انجام شده، این مقدار سرمایه گذاری توانسته تا 13 درصد از اشتغال صنعتی را به خود اختصاص دهد که این امر ظرفیت صنایع نساجی در ایجاد اشتغال را به خوبی نمایان می سازد.

بر اساس آمارهای موجود، متوسط هزینه مورد نیاز جهت ایجاد اشتغال برای یک نفر در صنایع نساجی در حدود 25 درصد از متوسط هزینه ایجاد اشتغال یک نفر در کل صنعت کشور می باشد.

توجه به سایر آمار و ارقام در زمینه ی صنعت پوشاک نشان می دهد که تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2011 را بالغ بر 480 میلیارد دلار است که در حدود 1 درصد از آن مربوط به ارزش افزوده صنایع نساجی، پوشاک و چرم می باشد و این در حالی است که ارزش افزوده تولیدی در زیرشاخه های این صنایع برابر نبوده و بر اساس آمار منتشر از سوی دفتر نساجی و پوشاک وزارت صنعت، معدن و تجارت، سهم ارزش افزوده از ارزش محصول تولیدی در ریسندگی فاستونی کمترین و در حدود 10 درصد و در تولید پوشاک بیشترین و در حدود 85 درصد بوده است .

همچنین ارزش کل تولیدات صنایع نساجی، پوشاک و چرم کشور سالیانه بالغ بر حدود 14 میلیارد دلار برآورد مي شود.

آمار گمرک جمهوری اسلامی ایران نشان می دهد صادرات صنایع نساجی و پوشاک کشور طی 11 ماه نخست سال 91، 664 میلیون دلار اعلام نمود که نسبت به صادرات مدت مشابه سال گذشته 24 درصد افزایش یافته و در حدود 4.43 درصد از کل صادرات صنعتی کشور طی این مدت را به خود اختصاص داده است.

همچنین واردات صنایع نساجی و پوشاک کشور نیز طی 11 ماه نخست سال 91 بالغ بر 1174.9 میلیون دلار بوده که 7 درصد نسبت به واردات در مدت مشابه سال گذشته کاهش یافته است که می توان با در نظر گرفتن ارزش تولیدات داخلی منسوجات، میزان صادرات این محصولات از کشور و همچنین میزان واردات آن ها از طریق مبادی رسمی و غیر رسمی، نیاز سالیانه بازار داخلی به انواع محصولات صنایع نساجی، پوشاک و چرم را در حدود 17 میلیارد دلار برآورده نمود.

براساس آمار بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، متوسط هزینه خرید پوشاک در هر خانوار بالغ بر سالیانه 5500 هزار ریال می باشد، نیاز بازار داخلی به انواع پوشاک را 3.5 میلیارد دلار در سال تخمین زد.

اما در زمینه ی مشکلات و چالش های پیش روی صنعت پوشاک نخست باید به عادت مصرفی مصرف کنندگان اشاره کرد؛ با وجود تبلیغات بسیار زیاد در زمینه ی ترغیب مردم به خرید محصولات داخلی باز هم مشاهده می شود که مصرف کنندگان تمایل شدیدی نسبت به خرید کالاهای مارک دار خارجی دارند و همین امر موجب شده تا تولیدکنندگان پوشاک ایرانی برای توزیع کالاهای باکیفیت خود در بازار، به نصب مارک های خارجی روی محصولات خود متوسل شوند، چراکه در صنعت پوشاک ایران تقریبا بیشتر واحدهای تولیدی اقدام به برندسازی نکرده اند.

همچنین به علت بالا بودن نرخ تورم و هزینه های تولید، نرخ ارز و اجباری نبودن رعایت استاندارد برای واردات کالا به ویژه البسه، شاهد هجمه ورود لباس دست دوم به کشور هستیم که این البسه از کشورهایی مانند هند و پاکستان به بازار ایران سرازیر می شود. هم اکنون به دلیل افزایش بی رویه واردات پوشاک بی کیفیت اکنون نوعی رکود بر این صنعت حاکم شده است؛ این درحالی است که تولیدکنندگان با مشکلات دیگری همچون مالیات، بیمه کارگر و سایر هزینه ها که افزایش هزینه تمام شده تولید را به همراه دارد مواجه هستند.

همچنین یکی از بزرگترین معضلات حال حاضر صنایع نساجی و پوشاک تأمین نقدینگی می باشد که در صورت حل این مشکل، صنایع نساجی و پوشاک خواهند توانست برخی از مشکلات را پشت سر بگذارند.

روی دیگر سکه درد کهنه و آزاردهنده نقدینگی است. افزایش نرخ ارز باعث شده است قیمت تمام شده واردات پوشاک افزایش یابد. اما نباید فراموش کرد که قیمت تمام شده مواداولیه و ماشین آلات هم برای تولیدکننده داخلی افزایش یافته و افت ارزش سرمایه در گردش و نقدینگی تولیدکننده داخلی باعث شد تا نتواند خلأ ایجاد شده در نتیجه افت واردات را جبران کند. به طوری که برآوردهای اولیه نشان می دهد میزان سرمایه در گردش مورد نیاز واحدهای تولیدی در سال جاری نسبت به سال قبل، چند برابر شده است و بانک ها هم متأسفانه کمترین توجهی به مشکلات بخش های تولیدی ندارند و کسی از مسئولان هم پاسخگوی مشکلات تولیدکنندگان پوشاک و محصولات نساجی نیست.

در حال حاضر از یک سو، تولید پوشاک در داخل کشور، پاسخگوی نیاز مصرف کنندگان نیست و از سوی دیگر، بخش عمده ای از تولیدات باکیفیت ایران به بازارهای هدف صادر می شود، بنابراین امروزه شاهد افزایش گرایش مصرف کنندگان برای خرید پوشاک خارجی هستیم، بنابراین باید سعی شود علاوه بر برندسازی در صنعت تولید پوشاک، نسبت به ترویج فرهنگ استفاده از البسه تولید داخل در بین مصرف کنندگان اقدام شود. البته باید به خاطر داشته باشیم که در شرایط فعلی، تولیدکنندگان وضعیت بهتری نسبت به گذشته دارند.

در این رابطه و به منظور ساماندهی نظام توزیع کالا و خدمات، لازم است تا اصناف کشور به سمت برگزاری حراج و فروش های فوق العاده هدایت شوند، زیرا در این طرح ها باید از عرضه کالاهای داخلی حمایت شود، بنابراین طرح های مذکور یکی از بهترین راه حل ها برای حمایت از واحدهای تولیدی کوچک و متوسط محسوب می شود. همچنین برگزاری نمایشگاه های توانمندی و معرفی برندهای ایرانی ازجمله حمایت های مهم به شمار می رود که برای همه تولیدکنندگان امری ضروری است.

www.garanee.ir

سون.com